Attività Vie

Kuiten. Niemand vertelt je iets over de kuiten. Eerste echte wandeling, zo’n 9 km, en de twee dagen daarna ging ik zijwaarts de trap af. Nu prima, zes weken verder, en ik loop hetzelfde rondje zonder erbij na te denken. Vier sterren vanwege die twee dagen.

41 besteld, mijn gewone maat, en de band over de wreef drukte als ik de veter strak trok. Geruild voor een 42 (zondag gemaild, maandag een label, de week erna het nieuwe paar), en die klopt. Hoge wreef, neem een maat groter. Had dat graag op de maatpagina gelezen.

Ze lijken een beetje op waterschoenen, als ik eerlijk ben. Dat kooi-ding bovenop. Mijn dochter zei ‘zijn die voor het strand’. Ze zijn niet voor het strand, ze zijn voor de woensdagwandeling, en mijn voeten zijn aan het eind prima, wat ik van de wandelschoenen niet kan zeggen. Groen is in het echt mooier dan op het scherm.

Pasvorm klopt, tenen hebben ruimte, en ze hebben goede grip op de natte rotsen aan de kust. Maar op het stenige bospad komt elke steen erdoorheen. Ik wist dat de zool dun was. Ik wist niet dat hij zó dun was. Ik houd ze voor het gras en de sportschool, wandelschoenen voor het bos.

De veter. Eén keer trekken, de stopper, klaar. Ik heb artrose in mijn handen en kocht niets meer met echte veters. Deze krijg ik bij de achterdeur aan terwijl de hond aan de riem trekt.

Maat 43, een vrouw, en normaal op de herenafdeling. Deze gaan tot 46, dus ik hoefde er niet over na te denken. Breed bij de tenen, zit vast van achteren. Naar de sportschool gedragen en daarna door de supermarkt en vergeten dat ik ze aanhad.

Breed van voren, sluit aan in het midden, hiel blijft zitten. Gewone maat.

Niet waterdicht. ’s Ochtends door lang nat gras gelopen en bij het hek natte sokken. De tweede keer wollen sokken en toen was het prima. Ze drogen ’s nachts op de verwarming. Verder niets te melden, de grip is goed en mijn tenen zitten niet klem.

Elf dagen onderweg, en de track & trace zei het grootste deel van de tijd ‘onderweg’. De schoenen zelf zijn goed. Plat, licht, breed waar mijn voet breed is. Ik zou weer bestellen, alleen niet de week voor een vakantie.

De band over het midden van de voet, daar draait het om. Het breisel is zacht en rekt, dus zonder die band zou de schoen op een helling gaan schuiven. Mét blijft de voet waar hij is. Gemerkt op het stuk bergaf achter het stuwmeer, waar mijn oude trailschoenen mijn tenen altijd tegen de voorkant lieten schieten.

Ik ben 63 en mijn grote teen rechts staat al jaren steeds schever. Het breisel geeft mee bij het gewricht, niets hards ertegen, en de banden zitten erachter, niet erop. Nu drie wandelingen per week in plaats van één. De hond is blij.

Ze zijn best oké. Breed, licht, grip is prima. Ik vind het alleen niet fijn om de grond zo te voelen en ik ga niet doen alsof. Ik houd ze voor de tuin. Niets voor mij.

Koningsblauw, wat ik normaal nooit zou kopen. Zien eruit als trailsneakers. Niemand heeft er iets van gezegd. Mijn tenen wel.

Pilates en de roeimachine, vooral. Pilates deed ik op blote voeten en de roeimachine in oude sneakers met een hak. Deze doen allebei. Plat, en je voelt de voetplaat. Mijn instructeur vroeg waar ze vandaan kwamen.

Hoge wreef, op advies uit een andere beoordeling een maat groter genomen en dat was de goede keus. Met de veter kun je hem los over de wreef zetten en toch strak van achteren. Op de tweede dag meteen een wandeling van 12 km, wat je niet hoort te doen. Voeten prima. Kuiten hadden er een mening over.

Grijs. Op grijs zie je de modder. Aan de andere kant gaan ze op 30 in de machine en komen ze er als nieuw uit, dus. Pasvorm breed van voren, zit vast bij de hiel, en de zool kun je dubbelvouwen.

Ik sta de hele dag in een magazijn, beton, en ’s avonds de hond. Nu één paar voor allebei. De vloer is hard en de eerste week voel je dat. Daarna lijken je voeten het zelf op te lossen. ’s Avonds merk ik mijn voeten helemaal niet meer, en dat is denk ik het idee.

Geen inlopen. De eerste dag in huis gelopen omdat ik had gelezen dat dat moet, toen het park, toen de heuvel. Niets schuurde. De stopper van de veter is wat priegelig met handschoenen aan, meer heb ik niet.

Pasvorm is prima, grip is prima. De band van de kooi zit precies waar mijn voet buigt en op een lange wandeling voel ik hem, niet pijnlijk, gewoon aanwezig. Ligt misschien aan mijn voetvorm. Drie sterren, ik houd ze voor kortere wandelingen.

Normaal maat 47 en ze stoppen bij 46, dus ik heb het met de 46 gegokt en hij past, het breisel geeft mee. Brede voeten, plat, 110 kg. De zool houdt het tot nu toe in de heuvels, vier of vijf wandelingen. Als de 46 niet had gepast, was retourneren gratis, daarom durfde ik het aan.

Kleinste maat, 36, en ze zitten echt goed om een kleine brede voet, wat bijna geen enkele schoen doet. Roze. Van boven zien ze eruit als sneakers. Hiel schiet er niet uit.

Ik ben 66 en liep niet meer mee met de groep omdat mijn voeten bij het bankje halverwege al pijn deden. Sinds juli weer erbij. De schoenen zien er normaal uit, sportief, niet als die uit de catalogus van de apotheek. Mijn gewone 40 genomen.

Licht, plat, breed bij de tenen. Grip op het natte asfalt van de parkeerplaats, wat mijn oude paar niet had. De veter mocht wat langer als ik dikke sokken draag. Kleinigheid.

Hond uitlaten, 6 km, elke ochtend, modderig weiland. Nog geen één keer onderuitgegaan. Met de oude ging ik twee keer per winter onderuit.

Heel brede voorvoet en de ene voet groter dan de andere. De 42 past allebei, bij de kleine trek ik de veter strakker. De stopper schiet na een uur of twee een beetje los en dan trek ik hem opnieuw aan. Zou ik weer kopen. Volgende keer grijs, het groen is groener dan op de foto.